Zeepaardjes en hulpverlening

 Hallo allemaal,

Even weer een stukje van onze belevenissen van de afgelopen tijd. Na het hele gedoe met de riolering, gelukkig nu even rustig. Wel werden we gevraagd om even op kantoor te komen bij Sunbelt om het over de factuur te hebben die nu bij de eigenaar ligt. Ze was namelijk niet van plan om die te gaan betalen. Maar gezien wat er uit het riool is gekomen, gaan wij dit ook zeker niet betalen! Wet-wipes en rietachtige stukken, geen idee waar deze vandaan komen maar zeker niet van ons! Ook was er een misverstand over waar de verstopping zat. Volgens de onderhoudsmonteur zou het in huis zijn geweest, maar het was toch echt in de tuin waar de grote buis naar de straat loopt. Op deze buis zijn wij en sowieso de studio rechts van ons aangesloten. En wij nemen aan dat de studio links hier ook op zit. Het is dus niet te achterhalen wie dan Wet-wipes door de wc heeft gespoeld. De studio's worden ook bijna continu verhuurd voor kortere en langere periodes aan verschillende mensen.

Gelukkig hebben wij foto's gemaakt van wat eruit is gekomen en hoe de buizen lopen. Volgens het contract is een verstopping in ons huis voor onze rekening en buiten het huis voor de eigenaar. We snappen na het hele koelkast gedoe dat ze niet zit te wachten op een enorme rekening voor dit, maar wij kunnen hier niet zomaar verantwoordelijk voor worden gehouden. We hebben ook begrepen dat ze het huis ongeveer 2 jaar geleden hebben gekocht en er zelf nauwelijks hebben gewoond. Dan begrijpen wij ook beter waarom er best wat achterstallig onderhoud is aan de woning. We hebben expres al niet alle mankementen benoemd om niet nog meer kosten te veroorzaken, maar sommige dingen kun je niet laten voor wat het is en moet het gerepareerd worden.

Dan leuker nieuws: ZEEPAARDJES! 💖

We hebben een duikstek met 4!!! zeepaardjes. Er zijn 2 oranje die samen een koppel vormen en waarvan het mannetje zwanger is! En dan hebben we een koppel waarvan het mannetje paars/zwart is en het vrouwtje rozig wit. Het leuke is, de mannetjes blijven vaak op hun plek zitten en zijn dus heel makkelijk terug te vinden. De vrouwtjes zijn een uitdaging aangezien die overdag lekker op pad zijn. Tijdens een nachtduik hebben we ze alle 4 kunnen vinden 🤩, dan komen de vrouwtjes thuis voor de nacht. Het oranje mannetje houden we in de gaten, ik heb gelezen dat het 2 tot 5 weken duurt voordat er baby zeepaardjes geboren worden, afhankelijk van het soort zeepaard. Lijkt me geweldig om te zien hoe deze ter wereld komen. Er kunnen tot wel 200 baby's in die buik zitten 😅!

         

Het eerste plaatje is het zwangere mannetje, je ziet de buik die al lekker bol wordt 😁.

Dan wat betreft de Frogfish, op 1 van onze favoriete duikstekken zitten nog steeds 2 Frogfish. Helaas hebben we het spawning moment net gemist, maar ze zijn er nog allebei en we hopen op nog een ronde van spawning. Dus ook daar blijven we regelmatig kijken hoe de situatie er voor staat 🙏. De volgende keer moeten we zorgen dat we rond zonsondergang in het water liggen als we het idee hebben dat het bijna zover is.

We hadden ook nog een verzameling van Gestreepte zeehazen, hun voortplantingsmoment. Er lagen er wel duizenden!!! Kropen over elkaar heen, groot en klein, 1 grote orgie! Geen idee waar ze allemaal vandaan zijn gekomen, want ik had tot op dat moment er niet 1 van gezien tijdens onze voorgaande duiken. Maar het was heel bijzonder om te zien. We zijn 2 dagen later overdag weer op die plek geweest en de groene draadalg die daar groeide was volledig weg! Er zat een hele grote kale plek waar alle zeehazen waren geweest 😅. Ze hebben flink huisgehouden zeg maar 😂.

                     

Momenteel is er veel wind en zijn de golven op de zuidkant van het eiland best heftig, dus voorlopig duiken we meer in Kralendijk langs de boulevard. Daar is ook echt genoeg te beleven en te zien. Regelmatig een rog of andere bijzondere dieren. Ook de zee-naaktslakken worden steeds meer gezien. Dus genoeg om te ontdekken. Binnenkort gaat de wind weer wat afnemen en kunnen we ook weer wat vaker naar de zuid en hoger in het noorden.

Dan hulpverlening!

Gisteravond (zondag 8 maart) kwamen wij terug van onze nachtduik op 1 van onze favoriete duikstekken: Grand windsock! Dit vanwege de Roughback batfish die we daar steeds vinden 😁. Het was rond kwart voor elf denk ik. We draaien onze wijk in met de auto, zit er een vrouw op straat met een man die ernaast staat. Hij begint te zwaaien, wij dus stoppen. Ik stap uit de auto en vraag of alles goed is. Nee, niet goed! Ze verzwikte haar enkel en hoorde daarbij een 'krak'! Ook de man had het gehoord. Dus duidelijk: die is gebroken. Ed kent het, heeft het zelf al eens meegemaakt.

Ze gaf aan dat ze het idee had dat ze ging flauwvallen, dus ik ben op de grond achter haar gaan zitten en heb haar tegen mij aan laten leunen. Ik dacht er niet eens over na, gewoon gereageerd. Ik heb nog even excuses aangeboden dat ik waarschijnlijk wat nat aanvoelde aangezien we net hadden gedoken. Vond ze niet erg, ze was allang blij dat iemand haar tegen kon houden. Ik was comfortabeler dan een strandstoel zei ze 😂😂😂. De man, haar vriend, wist niet zo goed wat hij moest, begrijpelijk. Beide nogal over hun toeren natuurlijk. Zij vol adrenaline. Je zag haar enkel ook met de seconde dikker worden. Ed heeft een paar handdoeken uit de auto gehaald, haar vriend is naar het hotel gelopen waar ze verblijven. Dat zat gelukkig om de hoek. Toen stopte er nog een man, die woont net even verderop in de straat. Ik heb hem wel eens gesproken. Hij heeft gelijk 911 gebeld en een ambulance zou komen. Haar vriend kwam ook weer terug met hetzelfde bericht. Ik heb haar de hele tijd bezig gehouden door met haar te praten over hun vakantie, ze waren net de dag ervoor aangekomen en kwamen nu terug van een restaurant. Het was hun 2e keer op Bonaire en ze willen ook graag net als wij een half jaar hier komen wonen. Na ongeveer 15 tot 20 minuten was dan de ambulance er. Hele vriendelijke mannen, die hebben de situatie bekeken, haar been in een opblaasbare spalk geplaatst zodat ze haar op de brancard konden leggen en naar het ziekenhuis konden brengen. Ik had ondertussen al wel een half uur op het asfalt gezeten, gelukkig is dat hier lekker warm in de nacht. Maar het was nogal bezaaid met kleine stukjes steen (scherp) en daar leunde ik met mijn handen op + mijn billen werden wat doof door het half achterover hangen. Niet helemaal comfortabel, maar een klein ongemak ten opzichte van wat zij had. We hebben nog gegevens van ons achter gelaten, misschien horen we binnenkort van hen hoe het verder is gegaan in het ziekenhuis. 

Hopelijk is de breuk recht en hoeft ze geen operatie met een plaatje in haar been, zoals Ed ooit had. Dan volstaat gips erom heen.

En het grappige: de ambulance broeder vroeg waar ze vandaan kwam. Haar antwoord: Appingedam! Ik lachen en reageerde met: Winschoten hier! Wat is de wereld toch klein soms 🌍😀.

Nou, dat waren dan weer onze belevenissen in een notendop! Je maakt wat mee 😎. Veel leesplezier en tot de volgende blog. Volgende week dinsdag is mijn vriendin Sandra een weekje bij ons. We hebben allemaal leuke dingen gepland waaronder een kajak tour door de mangroven 😁. Daar zal ik de volgende keer dan over vertellen.

Voor nu, signing off, dikke knuffels van ons en tot gauw weer.

💕 Ed en Bernadette 💑