Hallo allemaal,
Nog maar een blogje met de rompslomp om terug naar Nederland te komen en verder vertel ik over de bijzondere dieren en leuke dingen die we hebben gezien en gedaan! We zijn ondertussen alweer thuis. We hebben een kleine opslagruimte kunnen regelen voor alles dat op Bonaire blijft zoals onze duikspullen en hobbymateriaal.
We hebben er nog flink op los gedoken de laatste 2 weken. Er waren nog zoveel geweldige dieren te ontdekken. Hiervan ga je verderop in de blog nog wel wat zien. Ed is vooral heel erg gefascineerd door de Redspotted syphonophore (een soort van kwal, maar niet helemaal).
Eerst vertel ik jullie over het strandfeestje waar we plots voor uitgenodigd werden. Onze voormalige bovenbuurvrouw werd 50 en ze vroeg of wij ook wilden komen om dit met haar te vieren. Het feestje werd gehouden op Te Amo beach rond zonsondergang. Haar collega's en een aantal vrienden kwamen langs. Ik heb voor haar maar even zandkoekjes gebakken in de vorm van 50! Verder is ze aan het sparen voor haar eigen ademset om mee te duiken, dus ook even een geldbedragje erbij. We hebben weer een paar leuke mensen ontmoet, was erg gezellig!
We zijn na het feestje nog gaan duiken en vonden aan het eind van onze duik een Longspined sea bisquit! Deze leven in het zand en daarom noem ik ze dan ook maar op zijn Nederlands 'zandkoekje' π! Deze probeerde zich steeds onder het zand te graven, maar de bodem is rotsplaat met een heel dun laagje zand dus dat ging niet werken voor deze grappige, kleine zee-egel.
Daarnaast zijn we de afgelopen week naar de buitenbioscoop geweest in Kralendijk. Weer eens wat anders! We hebben de film The Amateur gekeken in de buitenzaal. Je parkeert je auto en loopt naar binnen. Ze hebben 2 zalen, 1 buiten en 1 binnen. Wij wilden natuurlijk buiten film kijken. Je pakt een paar stoelen (of je brengt je eigen) en een tafeltje uit de opslag na betaling voor het kaartje en zoekt voor jezelf een leuke plek om te gaan zitten. Dan ga je kijken of je iets wilt eten en drinken, in ons geval maar even een hotdogje met biertje en cola. Later heb ik nog een bak gezouten popcorm gehaald. Ondertussen kwamen er steeds meer mensen binnen. Uiteindelijk denk ik een man of 30-40 die naar de film wilden. Het bleef gelukkig droog. We vroegen vooraf al even: wat als het gaat regenen. De eigenaar zei: dan heb je pech, wordt je nat π. Ik mocht overal even kijken van de eigenaar en zijn vrouw. Gaan we zeker nog een keer doen!
Eerste Paasdag zijn we de dag goed begonnen met een Fishing line cleanup dive georganiseerd door de Sea Turtle Conservation Bonaire (STCB). Dit is de derde x deze trip dat we meehelpen met het verwijderen van vislijn bij de grote pieren waar de grote cruiseschepen en vrachtschepen aanleggen. Dit doen ze 1x per maand ongeveer. Heel erg leuk om te doen aangezien je verder nooit bij de pieren mag duiken. Er kunnen bijzondere dieren zitten. Ook vandaag weer: 2 zeepaarden!!! Deze hele trip heb ik 1 zeepaard gevonden en dat was al gelijk in het begin. Nu waren er 2. Ze werden gevonden door anderen aan het eind van de cleanup, maar die wezen mij erop. Ik heb gelijk wat foto's gemaakt en later gestuurd naar de Julie Morgan van The Bonaire reporter (krantje).


Voordat we de zeepaarden zagen, hebben we natuurlijk flink wat vislijn, plastic en zonnehoeden verzameld. Ed vond wel 4 hoeden. Julie (van de Bonaire reporter) had er ook 4. In totaal werden er 11 hoeden uit het water gehaald. En dan nog een grote bak vol vislijn met lood en vishaken. Ik vond ook nog een compleet loodblok normaal door duikers gebruikt om naar beneden te kunnen komen. Deze ook maar mee genomen en afgegeven bij Dive Friends. Zij waren er heel blij mee.
Eerste Paasdag had Ed 's avonds zijn 1500 duik (totaal)! Helaas was het qua dieren niet bijzonder, de Batfish lieten zich ook niet zien voor deze speciale duik.
De afgelopen 2 weken is het eiland wat in de ban (duikers in elk geval) van de Walvishaai. Deze is gezien ergens voor de kust van Kralendijk. Deze staat ook nog op mijn wishlist van nog te zien dieren. Dus de laatste tijd hebben we veel rond Kralendijk gedoken. Even een mijlpaal voor mij persoonlijk aangezien ik niet hou van in het blauw zwemmen. Ik ben het liefst zo dicht mogelijk bij het rif, maar hiervoor ben ik toch echt het blauw in gezwommen. De kans op een Walvishaai heeft mijn grenzen verlegd. Ik vond het erg spannend, maar met het rif nog wel een beetje zichtbaar aan mijn zij ging dat toch heel goed. Helaas hebben we de Walvishaai nog steeds niet gezien maar wel de Redspotted syphonophore (lijkt op een Chinese draak, 5e foto) en andere kwalachtigen. Ze zijn allemaal vreemd, net aliens. Maar reuze interessant om te bekijken. Alleen niet te dichtbij komen, sommige van hen hebben echt een gemene steek.




En op onze laatste normale dag zijn we naar het Washington Slagbaai Nationaal Park gereden om eindelijk een keer die berg te beklimmen. We komen al zolang op Bonaire en hebben nog nooit de Brandaris beklommen. En ik kan nu eerlijk zeggen, ik zal het waarschijnlijk ook niet gauw nog een keer doen π
. Dat was behoorlijk steil in sommige stukken, je voelt je net een berggeit af en toe!!! Maar we kunnen zeggen dat we helemaal naar de top zijn geweest!!! Ik had af en toe wel even wat handmatige en mentale steun van Ed nodig om de top te bereiken. Hieronder wat foto's van hoe steil het was.

Na dit klim-avontuur was het tijd om die avond lekker te gaan genieten van een BBQ aan de overkant bij de club waar we zo vaak het water in zijn gelopen 's nachts (35 nachtduiken). Met een aantal vrienden waarvan het grootste gedeelte we tijdens deze trip hebben leren kennen gezellig op het terras, cocktailtje erbij. Gekletst over van alles en nog wat.
De volgende dag, maandag, echt onze laatste dag op het eiland. Opruimen, poetsen, wassen, spullen wegbrengen, koffers wegen, enzovoort. Nog gauw even Kralendijk in om wat souvenirs voor thuis te kopen. Breekt daar ook nog een grote brand uit in een klein winkelcentrumpje. Er moest nog een oudere dame met haar hondje gered worden met een hoogwerker. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen. Om 7 uur 's avonds zaten we dan op het vliegveld te wachten tot we konden gaan boarden. Beide 1 grote koffer met niet eens het maximale gewicht. Nu alweer terug in Nederland en in elk geval thuis weer gesetteld. Ook al begonnen aan mijn opdracht voor de Cadushy. Het weer voelt momenteel best wel koud voor ons, vooral 's avonds, even wennen. Ook het water uit de kraan is heel erg koud!!!
Nou, dat was het eerst. We zijn weer terug, dus de blog zal voor nu even stoppen. Deze laatste is een heel verhaal geworden. Ik hoop dat iedereen met plezier heeft gelezen. Dank jullie wel voor jullie interesse in ons avontuur. En wie weet tot gauw in levende lijve π.
π Ed en Bernadette π
Reacties
Een reactie posten