Wat vliegt de tijd!!! Het is nog maar 1 maand en dan gaan Ed en ik alweer naar huis. Het voelt niet alsof we alweer 5 maanden op Bonaire hebben gehad. Onze tijd hier is echt geweldig geweest. Je leeft zo anders dan dat je in Nederland doet. Je geniet veel meer van de omgeving om je heen, ook doordat je bijna altijd buiten leeft. We voelen het al wel, die blues als je beseft dat je over een paar weken weer in een kouder klimaat komt. Ed zei gisteravond al dat hij niet uitkijkt naar weer lange broeken dragen π. Voor mij zal vooral het binnen zitten weer even wennen zijn en op kantoor aan een bureau. Het vroeg opstaan wordt ook wel een ding, zeker met de 6 uur tijdsverschil die er nu is. Dat gaat niet meevallen π
.
Op het thuisfront gebeurt er ook genoeg. Er zijn meerdere operaties bij verschillende familieleden gepland, allemaal in deze maand. Dus bij thuiskomst gaan we zien hoe het met deze laiverds gaat. Mijn oudste zus en haar man gaan ons ophalen op Schiphol. Daarvoor onze hartelijke dank ook! We moeten dan namelijk ook nog over Den Haag terug om een steen van 50 kilo op te halen bij de Beeldhouwwinkel. Dit is de steen waaruit ik het beeld voor de Cadushy distillery ga maken. Dus met de trein naar huis reizen is dan geen optie π.
Deze laatste maand gaan we in elk geval nog van veel dingen extra genieten. Maar het bedenken van hoeveel boodschappen er nog gedaan moeten worden, onze spullen uitzoeken en in opslag zetten is wel een katalysator voor het bluesy gevoel. Want niet alles gaat mee terug naar Nederland. Mijn gereedschap, bokken en stenen blijven hier, net als al onze duikspullen. Ook verf, doeken, houtbranders en houtobjecten blijven allemaal hier. Dat is goedkoper uiteindelijk dan alles terug te laten sturen. We hebben een inloopkast-formaat opslagunit kunnen huren, de laatste die ze hadden. We moeten nog even uitvogelen waar we onze auto moeten laten, die willen we liever niet verkopen. Maar daar komen we ook wel uit.
We duiken in elk geval deze komende weken regelmatig. We zouden vanavond met vrienden de Salt pier duiken, maar er ligt momenteel een schip om zout te laden. Via de Marinetraffic.com website kun je heel mooi in de gaten houden welke schepen er allemaal aangemeerd liggen in de havens en bij de zoutpier van Bonaire. Helaas ligt er op zee nog een groot schip te wachten. Terwijl ik deze blog type, zie ik dat het ene schip klaar is en naar Willemstad CuraΓ§ao vertrekt en dat het schip op zee richting de zoutpier gaat. Dit is een hele grote, dus die ligt er wel een paar dagen. Jammer, de duik zal moeten wachten.
Dan donderdagavond gaan we duiken met Ellen Muller. Zij is onderwaterfotografe en maakt elk jaar een kalender met haar mooiste foto's van het jaar ervoor. We hebben haar wel eens ontmoet maar niet echt veel gesproken. Ik wissel nog wel eens berichten met haar uit via Messenger als ik iets heb gezien waarvan ik niet weet welk dier het is. Zij heeft een enorme schat aan kennis van de onderwaterwereld. Ik had haar een bericht gestuurd dat ik eindelijk 2 Roughback Batfish samen had gevonden. Hierop reageerde zij met de vraag wanneer ze een keer met ons mee kon duiken om deze vissen zelf te zien. Nooit een garantie natuurlijk dat we ze vinden, maar we gaan het donderdag proberen π.
Verder hebben we dan nog in de planning dat we op een avond naar de bioscoop gaan. De komende tijd draait A Working Man met Jason Statham, leuke actiefilm denken wij. Ook willen we kijken of we bij een Peruaans eettentje op Isidel Park kunnen eten na een avondduikje. Lijkt ook erg goed te zijn. Afgelopen zondag hebben we Chinees gehaald terwijl we foto's en video's aan het kijken waren bij Dee Scarr. Ze vindt het leuk als wij een 'show and tell' bij haar doen over alle dingen en dieren die we onder water zien en dan gelijk blijven eten. Ook dat was lekker. Zo komen we wel aan onze adresjes om lekker eten te halen. Roos Surinam food bevalt ons ook heel goed, dus die komt in deze laatste weken ook nog wel een keer aan bod. Het zijn eigenlijk allemaal kleine restaurantjes, laagdrempelig en niet te chique. Simpel maar goed voedsel. Daar houden wij van ππ.

Op deze foto zie je twee pijlvormige vissen op de bodem liggen. Grappig genoeg zien we niet de vis die we de avond ervoor hebben gezien. Die heeft namelijk gele vlekken op de rug en andere markeringen in het gezicht dan deze twee. Hierdoor denken Ed en ik dat er misschien wel drie Roughback Batfish zitten. De derde konden we die avond helaas niet vinden, dus we hebben nog steeds een uitdaging staan voor onze nachtduiken: vind drie Batfish in één duik!
En dan te bedenken dat deze vis zeldzaam is op Bonaire! π
Verder valt op dat het momenteel mating season is onderwater. Er zijn heel veel vissen die eitjes leggen, maar ook zie ik veel slakkeneitjes. Straks gaan de Brittle stars (zeesterren) ook weer helemaal los op het rif. Als je dan een nachtduik maakt, zie je ze over het hele rif over elkaar heen krioelen en zwem je eigenlijk door één grote orgie ππ
.
Ook Ed had laatst een bijzondere vondst. Hij heeft voor zichzelf een andere lamp met een meer gefocuste lichtstraal gekocht. Dat werkt voor hem blijkbaar beter. Ik heb liever een brede lichtstraal zodat ik goed om me heen kan kijken. Afijn, terug naar Ed zijn vondst! Hij heeft een Tonguefish gevonden, zeldzaam! Deze hadden we nog niet eerder gezien onder water, dus helemaal happy!!!
Later in de week op een andere duiksite vond ik in het zand ineens deze vis, hadden we ook nog niet eerder gezien. Ook een zeldzame en bijzondere vondst! Dit is een Lined Sole. Deze en de Tonguefish noemen wij in Nederland beide Tong. Ondanks dat ze er erg verschillend uitzien, de ene langwerpig (als een echte tong) en de andere rond) hebben ze dus dezelfde benaming.
Tussen alle duiken door heb ik ook nog een workshop mogen geven aan de eigenaresse van ons appartement, Pam Everts. Ze zat eerst te denken aan het maken van een zeester, maar na wat nadenken ging ze toch voor de dolfijn. Ze dacht dat de armen nog iets te moeilijk zouden zijn.
Ze vond het heel erg leuk om te doen, vooral het denken over welke rondingen en lijnen ze moest maken om een dolfijn te krijgen. Ze heeft het heel goed gedaan, de dolfijn was duidelijk te herkennen.
De verkopen bij de Multishop in Kralendijk gaan nog steeds door. Ik heb al meerdere keren een flamingo beeldje langs gebracht om de voorraad weer aan te vullen. De beeldjes die er staan blijven ook in de winkel, samen met de gebrande borrelplankjes en Ed zijn armbandjes en sleutelhangers. Daarnaast breng ik nieuwe flamingo's en schildpadden mee als we weer naar Bonaire gaan. Die verkopen blijkbaar wel heel erg goed π
. Ook ga ik terug in Nederland kijken of ik mijn schetsen op postkaart formaat kan laten afdrukken en deze opsturen naar Agnes van de Multishop. Deze kan ze dan ook te koop zetten. Dat vond zij in elk geval ook een heel goed idee. En wie weet wat er verder nog allemaal bij gaat komen aan creatieve uitlatingen!
Nu ligt de focus op opslag, daarnaast cadeautjes aanschaffen voor de luitjes thuis, we hebben deze dagen veel verjaardagen ineens! Mijn oudste zus, mijn beide neefjes (worden 6 en 3) en mijn nichtje (wordt 5). Als we terug zijn gaan we al direct dat eerste weekend mijn jongste zusje haar verjaardag vieren. En dan is het terug naar het normale leven. Na één maand gaan we dan alweer naar Luxemburg voor het Pinkstertoernooi Ardennen Cup. Ook moet ik mijn eigen verjaardag gaan plannen, 50 alweer! Ik heb al wel een idee, maar dat ga ik verder uitzoeken als ik terug ben π.
Volgens mij heb ik zo alles wel weer benoemd in mijn blog. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om weer te lezen over onze belevenissen. Nog een paar keer blog maken en dan is het afronden. Ik zie jullie snel in Nederland! Dank voor het lezen en bon dia maar weer.
πEd en Bernadette π
Reacties
Een reactie posten