Hallo allemaal,
Het is al weer even geleden. We hebben het lekker druk gehad hier. Elke dag minimaal één duikje en in de ochtenden lekker beeldhouwen terwijl Ed binnen aan het werk is voor zijn baas in Nederland.
Het is nog minder dan 1 maand, dan komen we alweer terug! Wat gaat de tijd snel nu! Ongelooflijk. En we maken zoveel mooie dingen mee, vinden en zien onderwater prachtige dieren, ook veel nieuwe ervaringen.
Even een update op onze hulpverlenings-actie uit de vorige blog: Het heeft nog meer dan een week geduurd voordat de vrouw naar Nederland gevlogen kon worden. Daar aangekomen zijn ze naar het Martini ziekenhuis gegaan. Bleek dat er nog iets meer aan de hand was dan alleen een breuk van het kuitbeen. Die was sowieso scheef gebroken, dus een plaatje erin was wel nodig. Haar scheenbeen stond ook scheef en ze vermoeden dat ze ook iets aan haar enkelbanden moesten doen, maar dat konden ze pas bepalen als ze daar binnen bezig waren. Eerst moest de zwelling nog weg, dus nog een week wachten voordat de operatie kon plaatsvinden. Ondertussen is ze bij haar vriend gaan wonen om te herstellen. We houden wat contact met hen en ik zal ook bij haar langs gaan als we weer terug zijn in Nederland.
Nu andere belevenissen: We hebben eindelijk een Frogfish (hengelaarsvis) spawning (bevruchting) gezien, live!!! Dit was iets wat we al heel lang een keer wilden meemaken. Het koppeltje hielden we al een hele tijd in de gaten en ze hadden ook al 2x gespawned, die hebben wij gemist. Derde keer was scheepsrecht zoals ze dat zeggen 🥳. Hopelijk gaan we het over 2 weekjes nog een keer meemaken. Het lijkt erop dat ze het een aantal keren doen, elke keer bij volle maan net na zonsondergang. Als het vrouwtje een bolle buik heeft, gaat ze naar het mannetje toe. Dan duwt hij haar omhoog (hij is de helft van haar qua formaat), laat zijn zaadcellen los, zij draait heel hard in de rondte en laat tegelijkertijd haar eitjes los in een sliert. Deze drijft dan weg met de stroming. Vervolgens gaat het vrouwtje weer een stukje verderop zitten op haar favoriete plekje om weer een dikke buik te krijgen. En het begint weer van voren af aan.
Ik hoop dat het filmpje werkt, ik heb nog niet eerder een filmpje geplaatst 😅.
Verder zijn we met een zoektocht naar de Striated frogfish bezig. Deze is zeldzaam en zit op dezelfde duiklocatie als het koppeltje hierboven. Tot nu toe hebben we nog geen volwassen exemplaren gevonden, maar ik had tijdens een nachtduik een heel klein visje (ong. 2,5 cm) waarvan ik dacht dat het een kleine Coral schorpioenvis was. Bleek thuis bij het bekijken van de foto's een Frogfish te zijn! En waarschijnlijk een babyversie van de Striated frogfish! Wordt momenteel nog bepaald door een kenner op dit gebied.
Ook hebben we de laatste tijd veel Baitballs (scholen vis) gezien. Dat is zo gaaf om daar doorheen te zwemmen of gewoon aan de rand te hangen en te kijken naar hun bewegingen! Ook de grote jagers die er doorheen zwemmen in de hoop op een lekker visje als maaltijd zijn geweldig om te zien.
En we hadden een week lang een loge in de maand Maart. Mijn 'longtime' vriendin Sandra kwam een keertje Bonaire bekijken. We hebben de week doorgebracht met het eiland bekijken, winkelen voor souvenirs, met de semi-sub op pad, snorkelen, de ezeltjes bezoeken, kajakken in de mangroven, pannenkoeken eten met Lotje en haar vriend Clarrence en we hebben een paar keer lekker buiten de deur gegeten. Het was een prachtige week! 👌😁
Dat was in een notendop ons weekje met Sandra. Ed kon gelukkig ook vaak wat eerder stoppen met werken zodat we lekker op pad konden met zijn drieën.
Vanavond (lees 8 april) mijn 1500e duik gemaakt, deze moest uiteraard op Grand Windsock gedaan worden (was ook gelijk onze 50e nachtduik op deze site 😁). Dan konden we nog een keer zoeken naar Yellow Moe. Helaas liet Moe zich vandaag niet zien, kan zijn dat de hogere golven en veel deining ermee te maken hebben. Bij het instappen vanaf de trap werd ik al door een hoge golf terug gegooid min of meer, daarbij verloor ik gelijk mijn onderwaterlamp. Er kwam direct nog een hogere golf achteraan, die heb ik ook overleefd. Ik had mijn vest helemaal vol met lucht geblazen, dat doe ik sowieso altijd. Dan drijf je beter 😁. En gezien dat ik nog steeds geen groot fan ben van hoge golven enzovoort zorg ik er op deze manier voor dat ik zo min mogelijk water in mijn gezicht krijg. Ed vond gelukkig mijn lamp vlakbij de trap dus de duik kon gewoon doorgaan. Mijn camera met onderwaterhuis nog even bekeken, daar leek niets mee aan de hand te zijn tot ik op 16 meter nog een keer keek en zag dat er allemaal water naar binnen liep 😱. Gelukkig is de camera zelf tot 15 meter waterdicht, het water in het huis zorgt er alleen voor dat je lens beslaat of in dit geval onder water komt te staan. Helemaal water voor je lens is minder een probleem met foto's maken dan half water. Ik ben maar een beetje minder diep gegaan om de druk te verminderen. Ik zag allemaal bubbels uit een knop bovenop het onderwaterhuis komen. Ik heb nog wel foto's kunnen maken, sommige zelfs heel erg mooi en scherp terwijl er bijna tot driekwart water in het onderwaterhuis stond, maar niet zoveel aan de lenskant gelukkig. Thuis hebben we het huis open gemaakt, uitgespoeld met schoon water en daarna met de föhn gedroogd aan de binnenkant. Het huis ligt nu in een bak met schoon water, de camera is eruit en afgespoeld. We laten hem voor de nacht in het water liggen en morgen kijken we of er nog weer water naar binnen is gelopen. Als dat het geval is, dan zal ik waarschijnlijk op zoek moeten naar een ander onderwaterhuis voor deze camera 😓 of helemaal een andere camera. Een vriendin gaf al de suggestie dat ik een camera moest nemen die supermacro kan omdat ik slakjes van een halve cm kan zien en herkennen als zodanig terwijl ieder ander alleen een stipje ziet. Hieronder zie je 4 voorbeelden van slakjes die ongeveer een halve cm waren of zelfs kleiner.
Ok, dat was het eerst weer! We gaan ons langzamerhand voorbereiden op onze terugkeer naar Nederland. Het uitzoeken en inpakken van onze spullen. Zorgen dat het huis netjes achterblijft, laatste dingetjes regelen. Laatste duikjes met vrienden plannen 😁. Over 3 weken zijn we alweer thuis! De tijd is uiteindelijk ook dit keer weer omgevlogen! Tot gauw en dikke knuffels!!!!
Reacties
Een reactie posten