Hopelijk weer normale weken!

 Pasa bon dia allemaal,

Hopelijk gaan we nu weer terug naar het wat normalere! De koelkast is zaterdagochtend vervangen door een nieuwe (hèhè 😌), dat werd tijd. Het leek erop dat wij een derde weekend ingingen met een koelkast die zelf besloot wanneer hij aanging en wanneer niet. Maar alles weer goed, wij zijn blij (nos ta kontentu). Kunnen we ook eindelijk weer boodschappen halen die in de koeling moeten 😅.

Zo, dan de leuke dingen waarover ik zou vertellen. De afgelopen weken hebben Ed en ik gepuzzeld achter het huis. Het is even ombouwen naar een plek waar ook genoeg 'wind' staat maar niet de puzzelstukjes wegblaast. We hadden een leuke, oude puzzel gevonden op de tweedehands markt die op zaterdagochtend geopend is. Het geld gaat naar de dierenopvang van Bonaire, dus een goed doel.

Een prachtige puzzel van Bonaire, waarschijnlijk geproduceerd in augustus in 1979. Best lastig, want alle stukjes hadden ongeveer hetzelfde formaat en dezelfde vorm. Maar helemaal compleet, erg leuk en zeker 1 die wij niet weg zullen doen. Stukje historie.

Daarna hebben we een Jan van Haasteren puzzel gemaakt, die kwam in een ziploc zak met uitgesneden plaatje. De doos was waarschijnlijk compleet naar zijn grootje 😁. Er stond met een sticker op 'No kontrola', dus geen idee of die compleet zou zijn. Na flink doorpuzzelen ook deze af gekregen en bleek ook compleet te zijn! Deze was niet zo oud, uitgebracht in 2018, staat op de rugleuning rechtsonder in de puzzel 😄.

Nu zijn we af en toe bezig met een puzzel van 3000 stukjes, een dame met een harp. Om haar heen liggen en staan allemaal wolven en leeuwen, een tijgervel onder haar voeten. Voelt Grieks aan qua uiterlijk. Ook weer geen idee of deze compleet is 😅. We gaan het zien, gaat wel even duren.

Maandag 19 januari reden we over de kustweg van Bonaire, onderweg naar Karpata voor een duikje. Lag er ineens een leguaan op de weg die niet aan de kant ging. Bleek dat hij door een andere auto ergens voor ons was geraakt aan het hoofd. Ed en ik zijn even gestopt, ik ben uitgestapt om te kijken. Hij leefde nog, was met zijn kop aan het schudden vanwege het bloed maar was erg versuft. Ik heb hem bij de staart gepakt en van de weg naar de berm getrokken. Hij reageerde niet, dus waarschijnlijk zal hij het niet overleefd hebben. Beetje sneu, maar dit soort dingen gebeuren. Er wordt vaak best wel hard gereden op de wegen hier en dat gaat soms ten koste van ezels, geiten, leguanen en kleine hagedissen. Soms ook een hond, kat of kip.

Woensdag 21 januari hadden we een duik-afspraak staan met Ellen Muller. Zij maakt foto's van de onderwaterwereld en maakt daar elk jaar een kalender van die ze dan weer verkoopt. Ze wilde heel graag de Batfish zien die wij steeds vinden op Grand Windsock. Er ging ook een vriend van haar mee, die had nog nooit een Batfish gezien. Dus gezellig met zijn 4-en het water in, lekker chaotisch met 3 mensen met fotocamera. Ed was min of meer de gids die steeds in de gaten hield waar we zaten op het rif zodat we ook weer goed terug konden komen naar de uitstapplek.

We hebben vorige keer dat we hier een half jaar waren ook met haar gedoken voor de Batfish, maar toen helaas niet gevonden. Deze keer hadden we meer geluk, Yellow Moe wilde prima meewerken 😁!

                                               

Dus, iedereen blij! Het was een mooie duik.

De volgende dag gingen we duiken bij Kas Kokkie, daar vond ik bij toeval in een grote groengele spons een Frogfish, paarsig grijs met een bruin masker en vlekken, een vrouwtje gezien het formaat. Ed en ik hadden het erover of het misschien die ene van bij het zwembad op de boulevard kon zijn en dat ze haar kleur aan het veranderen was. Foto's erbij van die ene bij het zwembad en ja hoor. Er waren wat overeenkomsten die ze beide hebben waardoor we ervan uit kunnen gaan dat het dezelfde is alleen ziet ze er nu anders uit qua kleuren. Dat is wat Frogfish doen namelijk 😂! 

Linkerfoto is bij het zwembad en rechts is bij Kas Kokkie.

                                              

Ondertussen is ze ook alweer verdwenen, onvindbaar. Ook de rode Frogfish die ik had gevonden op Something special duikstek is ineens verdwenen. Ik heb het vermoeden dat het seizoen voorbij is en deze soort zich even gedeisd houdt tot het nieuwe seizoen zich meldt. Dan ineens poppen ze overal weer op. Geen idee waar ze in de tussentijd heen gaan 🤔😕.

Die avond zijn we lekker gaan eten bij Roos Surinam food! Heerlijk, ik had de Rendang (stoofvlees) met kokosrijst, Ed ging voor de gebakken rijst met kip en daarnaast een Risolle (erg lekkere snack, voorafje). Hier gaan we zeker nog een keer eten 😋.

Vrijdag hadden we een afspraak bij de Multishop waar onze spulletjes te koop liggen. We moesten nog steeds betaald krijgen voor de dingen die verkocht zijn in de tussentijd. Blij, weer wat dollars rijker.

Weer een weekje verder. Laatste week van Januari een schildpad verlost van wel 20 meter vislijn dat met een haak aan hem vast zat. We hebben het zo dicht mogelijk bij zijn bek afgeknipt, maar dat vond hij absoluut niet leuk. Daarna Sea Turtle Conservation Bonaire nog ingelicht dat er een schildpad met een haak rondzwemt. Ze vangen deze schildpadden en gaan ermee naar de dierenarts om de haak te laten verwijderen. Daarna mag de schildpad weer vrij rondzwemmen. We letten goed op als we schildpadden zien op haken en vislijn. Als we wat zien, maken we foto's en sturen dit aan hen met alle nodige informatie om de schildpad terug te vinden. Dan kunnen zij hun werk doen. Goede karmapunten opbouwen 😁.

Verder heb ik nog een heerlijke massage door een kennis van ons laten doen. Ze heet Ashlee en is getrouwd met een Fries. Zelf komt ze uit Engeland. Ze wonen op Bonaire.

We zijn aangekomen bij 3 februari. Vandaag was de zee erg wild, de golven bij Salt pier (duikstek) aan

de zuidzijde van het eiland waren erg hoog. Dus we hebben geen duik gemaakt, we wilden de duikstek ernaast pakken, Salt city. Maar ook daar waren de golven dusdanig hoog dat we het er niet op durfden te wagen. Dus, terug richting Kralendijk. Bij het vliegveld heb je een strandje waar het redelijk makkelijk inlopen is. Maar ook daar tijdens het opbouwen werden de golven steeds heftiger en spoelden steeds hoger het strand op en die is best steil! Op de foto zie je Ed richting het water lopen. Dit is een hoog gelegen deel van het strand. Het water spoelde tot tussen de bomen.

Ook onder water tijdens onze duik was het duidelijk dat de zee wild was, er dreef zoveel troep in het water dat het zicht echt heel slecht was. Zonlicht drong ook niet echt goed door waardoor het behoorlijk donker was. Ook de dieren op het rif hadden zich terug getrokken, we zagen alleen wat visjes en een verdwaalde octopus. We hebben in elk geval wel veel vislijn met haken en lood verzameld, dus weer een goede daad 👌.

Gelukkig was het aan het eind van onze duik alweer wat rustiger geworden, de mensen lagen ook gewoon weer op het strand in plaats van bijna op de parkeerplaats 😅. We hebben lekker genoten van onze after-dive pannekoek met flesje suikervrije ranja voor het wegspoelen. Nog wat cheese puffs erachter aan en op naar huis maar weer. Daar lag de 3000 stukjes puzzel te wachten.

Morgen weer een dag, we gaan zien wat dat weer gaat brengen. Hopelijk eindelijk weer wat beeldhouwen voor mij, de afgelopen dagen is dat er helemaal niet van gekomen. 

Tot de volgende blog maar weer. Dikke knuffel aan iedereen.

💖 Ed en Bernadette 💑